Smycze dla psa

Długość decyduje o tym, jak wygląda spacer

Smycz bywa traktowana jak drobiazg, a w praktyce ustawia całą rozmowę między psem a człowiekiem. Krótka daje kontrolę, ale nie pozwala psu na nic poza chodzeniem przy nodze, więc na dłuższym spacerze zamienia go w ciągnięcie. Długa daje swobodę, ale w mieście oznacza, że zwierzę zdąży wejść na jezdnię albo podejść do obcego psa, zanim zareagujesz. Dlatego najwygodniejsze są modele regulowane, które skraca się przy przejściu przez ulicę i wydłuża na trawniku. Drugim parametrem jest materiał, a trzecim okucia, bo to one decydują o tym, czy sprzęt wytrzyma szarpnięcie dużego psa.

Rodzaje smyczy

Rodzaj	Kiedy się sprawdza	Gdzie szukać
Smycz taśmowa	codzienne spacery, dobrze leży w dłoni, łatwa do prania	taśmy
Smycz regulowana	najbardziej uniwersalna, kilka długości w jednym produkcie	smycze regulowane
Linka	lekka, cienka, dobra przy małych psach i w podróży	linki
Smycz automatyczna	otwarta przestrzeń, swoboda przy zachowaniu kontroli	smycze automatyczne
Linka treningowa	nauka przywołania, praca węchowa na dystansie	akcesoria do tresury
Smycz skórzana	trwałość i wygoda po dotarciu, klasyczne wykonanie	smycze skórzane i taśmowe

Jaką długość wybrać

W mieście sprawdza się smycz od stu dwudziestu do stu pięćdziesięciu centymetrów, bo pozwala psu iść obok, a jednocześnie daje reakcję w ułamku sekundy. Na spacery poza ruchem ulicznym wygodniejsze są dwa metry i więcej, bo pies ma czas na obwąchanie terenu, a to dla niego główna atrakcja wyjścia. Smycze regulowane łączą oba warianty: mają kilka karabińczyków i pierścieni, dzięki czemu z jednego produktu robi się krótka smycz, długa smycz, smycz przez ramię albo prowadzenie dwóch psów naraz. Do nauki przywołania używa się linki treningowej o długości od pięciu do dziesięciu metrów, ale tylko na otwartej przestrzeni i zawsze pięta do szelek, nie do obroży.

Na co patrzeć przy zakupie

• karabińczyk: najsłabszy element całego zestawu, przy dużym psie warto wybrać masywny, z mechanizmem, który nie otwiera się przypadkiem;
• szwy: podwójne przeszycia przy zapięciu i przy uchwycie wytrzymują dłużej niż pojedyncze;
• szerokość taśmy: dopasowana do siły psa, bo wąska wrzyna się w dłoń przy szarpnięciu;
• uchwyt: miękki albo neoprenowy jest wygodniejszy przy dłuższych spacerach;
• odblaski: przy jesiennych i zimowych spacerach o zmroku robią realną różnicę;
• waga: przy psie miniaturowym ciężka smycz sama w sobie obciąża obrożę.

Materiał: co wytrzymuje, a co się szybko niszczy

Taśma poliestrowa jest dziś najczęstszym wyborem, bo jest lekka, nie chłonie wody i po zabłoconym spacerze wystarczy ją opłukać. Bawełna jest przyjemniejsza w dłoni i mniej parzy przy przesunięciu, ale dłużej schnie i szybciej się wyciera. Skóra to najtrwalsze rozwiązanie z tych trzech, z czasem układa się do dłoni i wygląda lepiej niż na początku, wymaga jednak suszenia w temperaturze pokojowej i okazjonalnego natłuszczenia. Guma i materiały amortyzujące pojawiają się w smyczach dla psów, które gwałtownie ruszają: wstawka rozciągliwa łagodzi szarpnięcie zarówno dla zwierzęcia, jak i dla nadgarstka opiekuna. Przy psach ciągnących to rozwiązanie bywa różnicą między spacerem a codzienną walką.

Dwa psy na jednej smyczy

Jeśli w domu są dwa psy, prędzej czy później pojawia się pytanie o prowadzenie ich razem. Rozgałęźnik, czyli krótka przystawka z dwoma karabińczykami, pozwala podpiąć obydwa zwierzęta do jednej smyczy i sprawdza się wtedy, gdy psy chodzą w podobnym tempie i nie reagują gwałtownie na otoczenie. Przy różnicy wielkości albo temperamentu lepiej prowadzić je osobno, bo silniejszy pies pociąga słabszego, a przy mijaniu przeszkód zwierzęta się plączą. Wygodnym rozwiązaniem bywa smycz regulowana noszona przez ramię, która zostawia wolne ręce. Cokolwiek wybierzesz, przy dwóch psach rośnie obciążenie sprzętu, więc karabińczyki i szwy muszą być odpowiednio mocne.

Smycz to nie narzędzie do korygowania

Szarpanie smyczą jako sposób na ciągnięcie nie działa i zwykle pogarsza sprawę, bo pies odruchowo napiera na opór. Nauka chodzenia na luźnej smyczy opiera się na czym innym: na zatrzymywaniu się, gdy smycz się napina, i ruszaniu dopiero wtedy, gdy zwisa. To metoda powolna, ale trwała, a sprzęt jedynie ją ułatwia. Szelki z przednim punktem zaczepu albo halter pomagają na czas nauki, natomiast nie zastępują pracy. Pomocne bywają też nagrody podawane w momencie, w którym pies idzie przy nodze, a nie dopiero wtedy, gdy zacznie ciągnąć. Wybór drobnych przysmaków jest w kategorii przysmaki treningowe, a szelki w kategorii szelki dla psa.

Najczęściej zadawane pytania

Jaka długość smyczy do miasta?

Od stu dwudziestu do stu pięćdziesięciu centymetrów. Krótsza ogranicza psa bez potrzeby, dłuższa w ruchu ulicznym daje za mało czasu na reakcję.

Czy smycz automatyczna jest bezpieczna?

Na otwartej przestrzeni tak, w mieście raczej nie. Pies zdąży wejść na jezdnię, zanim zablokujesz mechanizm, a cienka linka przy gwałtownym szarpnięciu potrafi poparzyć dłoń.

Do czego służy smycz regulowana?

Ma kilka punktów zaczepu, dzięki czemu z jednego produktu robi się smycz krótka, długa albo noszona przez ramię. To najbardziej uniwersalne rozwiązanie na co dzień.

Smycz do obroży czy do szelek?

Do obu, ale przy długiej lince treningowej zawsze do szelek, bo szarpnięcie na dystansie jest dla szyi zbyt silne.

Jak często wymieniać smycz?

Wtedy, gdy widać przetarcia taśmy, nadrywające się szwy albo luzujący się karabińczyk. Przy psie dużej rasy warto sprawdzać sprzęt co kilka tygodni.

Smycze w E-Pazur

W kategorii są taśmy, linki, smycze regulowane i modele automatyczne, w długościach od krótkich miejskich po dziesięciometrowe. Resztę wyposażenia znajdziesz w dziale akcesoria dla psa, a cały asortyment w naszym sklepie zoologicznym online.