Frisbee dla psa

Dlaczego nie zwykłe plastikowe frisbee

Dysk kupiony na plażę dla dzieci jest dla psa złym pomysłem z dwóch powodów. Twardy plastik przy złapaniu w locie uderza w zęby i regularnie kończy się ich starciem albo ukruszeniem, a jego ostra krawędź kaleczy dziąsła. Dyski przeznaczone dla psów robi się z materiałów, które uginają się pod zębami: z miękkiej gumy, z pianki albo z elastycznego tworzywa. Druga różnica to sposób chwytania, bo model dla psa ma brzeg uformowany tak, żeby łatwo było go podnieść z ziemi, co przy płaskim plastiku bywa problemem. Trzecia sprawa jest praktyczna: dyski dla psów zwykle pływają i dają się myć.

Co znajdziesz w tej kategorii

Typ	Charakterystyka	Przykłady z oferty
Dysk gumowy	miękki, bezpieczny dla zębów, mniejszy zasięg	PETNOVA dysk gumowy 15 cm
Dysk pływający	lekki, dobry na wodę i na dalekie rzuty	WAU DOG PITCHDOG 24 cm, FLYBER 22 cm
Puller, ring treningowy	trzy zastosowania: rzucanie, przeciąganie, bieganie	WAU DOG Puller Mini 18 cm, Midi 20 cm, Standard 28 cm
Dysk dla małych psów	mniejsza średnica i mniejsza waga	FIBOO Fringoo MINI 12 cm
Wersja dwa w jednym	szarpak i zabawka do rzucania w jednym	FIBOO Fiboom

Jak rzucać, żeby nie zaszkodzić

Największe ryzyko przy tej zabawie to nie sam dysk, tylko sposób, w jaki pies go łapie. Skok po zabawkę wysoko w powietrzu kończy się lądowaniem na wyprostowanych przednich łapach, a to obciążenie, którego stawy nie lubią, zwłaszcza u psów młodych i u ras dużych. Dlatego rzuca się nisko i płasko, tak żeby zwierzę biegło za dyskiem, a nie wyskakiwało w górę. Podłoże powinno być miękkie: trawa tak, asfalt i zmrożona ziemia nie. Sesje trzymaj krótkie, kilkanaście rzutów z przerwami, bo pies rozkręcony zabawą nie przerwie sam, nawet gdy jest już zmęczony. Przed pierwszą intensywną zabawą warto dać zwierzęciu kilka minut na rozruszanie się. Preparaty wspierające stawy są w kategorii preparaty na stawy.

Dobór rozmiaru

• dysk powinien być szerszy niż pysk psa, żeby dało się go swobodnie chwycić za brzeg;
• dla małych ras 12-15 cm, dla średnich około 20 cm, dla dużych 22-28 cm;
• im lżejszy model, tym dalej leci, ale tym trudniej trafia przy wietrze;
• przy psach, które dopiero się uczą, lepszy jest dysk miękki i wolniej lecący;
• pullery kupuje się w komplecie dwóch sztuk, żeby jeden rzucać, a drugim zachęcać do powrotu;
• kolor kontrastujący z trawą, na przykład czerwony albo pomarańczowy, ułatwia psu odnalezienie zabawki.

Nauka aportu z dyskiem

Pies, który świetnie aportuje piłkę, wcale nie musi od razu rozumieć dysku, bo ten leci inaczej i trudniej go złapać. Najprostszy start wygląda tak: zamiast rzucać, toczy się dysk po ziemi, żeby zwierzę pogoniło za czymś znajomym. Kolejny krok to krótkie, niskie rzuty na kilka metrów, jeszcze bez ambicji łapania w locie. Dopiero gdy pies pewnie biegnie za dyskiem i przynosi go z powrotem, wydłuża się dystans. Równie ważne jest zakończenie, czyli oddanie zabawki: jeśli zwierzę ucieka z dyskiem, zamiast gonić je po łące, lepiej mieć drugi egzemplarz i wymieniać jeden na drugi. To zresztą powód, dla którego pullery sprzedaje się w parach. Inne zabawki do rzucania znajdziesz w kategorii piłki.

Gdzie się bawić

Miejsce ma tu większe znaczenie niż przy jakiejkolwiek innej zabawce, bo pies biegnie szybko i patrzy w górę, a nie pod łapy. Dobre podłoże to równa trawa bez długich dziur i korzeni, plac bez kamieni albo piasek. Odpadają asfalt, kostka brukowa i zmrożona ziemia, bo przy hamowaniu pies zdziera opuszki, a przy pełnej prędkości grozi to poważniejszym urazem. Trzeba też mieć zapas przestrzeni z każdej strony, z dala od drogi i od ścieżki rowerowej, bo zwierzę skupione na dysku nie zauważy nadjeżdżającego roweru. Latem dochodzi temperatura: w upał taką zabawę przekłada się na rano albo wieczór.

Mycie i przechowywanie

Dysk wraca z pola mokry i ubrudzony trawą albo piaskiem, a piasek wbity w miękką gumę działa przy kolejnym złapaniu jak papier ścierny na zębach. Dlatego po zabawie spłukuje się go pod bieżącą wodą i zostawia do wyschnięcia. Modele pianowe i te ze szwami wymagają dokładnego suszenia, bo wilgoć zostaje w środku. Przechowywanie też ma znaczenie: dysk zgnieciony na dnie torby albo trzymany latem w bagażniku odkształca się na stałe i przestaje lecieć prosto. Najlepiej trzymać go płasko i w cieniu. Zabawkę popękaną albo z wygryzionym brzegiem wycofuje się z użycia.

Najczęściej zadawane pytania

Czy można dać psu zwykłe plastikowe frisbee?

Lepiej nie. Twardy plastik ściera i kruszy zęby, a jego ostra krawędź kaleczy dziąsła.

Jak wysoko rzucać?

Nisko i płasko. Skoki po dysk w powietrzu mocno obciążają przednie łapy przy lądowaniu.

Jaki rozmiar wybrać?

Dysk ma być szerszy niż pysk psa: 12-15 cm dla małych ras, około 20 cm dla średnich, 22-28 cm dla dużych.

Od jakiego wieku?

U psów rosnących zabawę ogranicza się do toczenia i krótkich, niskich rzutów, bez skoków.

Czym różni się puller od dysku?

Puller to ring, którym można rzucać, przeciągać i zachęcać psa do biegu. Sprzedaje się go w komplecie dwóch sztuk.

Frisbee w E-Pazur

W kategorii są dyski gumowe, modele pływające WAU DOG, pullery w trzech rozmiarach i lekkie dyski FIBOO dla małych psów. Resztę zabawek znajdziesz w dziale zabawki dla psa, a cały asortyment w naszym sklepie zoologicznym online.