Dla kogo torba, a dla kogo twardy transporter
Miękka torba i sztywny transporter rozwiązują ten sam problem, ale w innych sytuacjach. Torba jest lekka, składa się, mieści w szafie i nosi na ramieniu, więc sprawdza się przy psach miniaturowych, na krótkich trasach, w komunikacji miejskiej i u weterynarza. Twarda skrzynka daje za to sztywną konstrukcję, lepiej chroni w samochodzie i łatwiej ją umyć. Granicę wyznacza zwykle masa zwierzęcia: powyżej kilku kilogramów noszenie torby na ramieniu przestaje być wygodne, a materiał zaczyna się wybrzuszać. Przy psach, które w zamknięciu panikują, lepsza bywa sztywna konstrukcja, bo miękkie ściany dają się rozepchnąć.
Co znajdziesz w tej kategorii
| Rodzaj |
Charakterystyka |
Dla kogo |
| Torba miękka na ramię |
lekka, składana, z siatkowymi otworami wentylacyjnymi |
psy miniaturowe i koty, krótkie trasy |
| Transporter z kuwetą |
wyjmowana taca ułatwia sprzątanie |
dłuższe podróże, zwierzęta w rekonwalescencji |
| Transporter kabinowy |
wymiary z myślą o przewozie w kabinie |
podróże, w których przewoźnik stawia wymagania |
Jak dobrać rozmiar
Zasada jest taka sama jak przy twardych transporterach: zwierzę powinno móc w środku stanąć bez kulenia głowy, obrócić się i położyć wyciągnięte. Mierzy się je od nosa do nasady ogona oraz w kłębie i do obu wymiarów dodaje kilka centymetrów. Przy torbach dochodzi drugi parametr, o którym łatwo zapomnieć: masa. Producent podaje maksymalną wagę zwierzęcia i przekroczenie jej kończy się rozciągniętym dnem albo urwanym paskiem, zwykle w najmniej odpowiednim momencie. Trzecia rzecz to sposób noszenia. Pasek na ramię jest wygodny na krótkim dystansie, ale przy dłuższej drodze lepiej sprawdzają się modele z dwoma uchwytami albo z możliwością noszenia na plecach, bo ciężar rozkłada się równomierniej.
Na co zwrócić uwagę
- wentylacja z kilku stron, a nie tylko z przodu, bo w zamkniętej torbie szybko robi się duszno;
- sztywne dno albo wkładka, żeby zwierzę nie zapadało się w materiale;
- zamki z zabezpieczeniem, bo zwinny pies potrafi otworzyć zwykły suwak nosem;
- uchwyt do wpięcia smyczy w środku, który zapobiega wyskoczeniu przy otwarciu;
- materiał, który da się przetrzeć albo wyprać, bo w podróży zdarzają się wpadki;
- składana konstrukcja, jeśli torba ma być przechowywana między wyjazdami.
Pierwsze wyjścia z torbą
Zamknięta przestrzeń, w której zwierzę nie ma kontroli nad tym, dokąd jedzie, jest dla większości psów stresująca, dopóki się do niej nie przyzwyczają. Nauka wygląda tak samo jak przy transporterze: torba stoi otwarta w pokoju, pies dostaje w niej przysmaki, potem jest w niej karmiony, potem zamyka się ją na kilkanaście sekund, w końcu na kilka minut. Pierwsze wyjście powinno być krótkie i zakończone czymś przyjemnym. Pomaga koc, który pachnie domem, i to samo miejsce w środku, bo przewidywalność obniża napięcie. Jeśli zwierzę w torbie dyszy, ślini się i próbuje ją rozerwać, oznacza to, że tempo było za szybkie albo że lepszym wyborem będzie sztywny transporter z kategorii
transportery.
Czyszczenie i przechowywanie
Torba ma tę przewagę nad twardym transporterem, że da się ją wyprać, i tę wadę, że trzeba to robić częściej, bo materiał chłonie zapachy. Wkładkę z dna wyjmuje się i pierze osobno, a całą torbę zwykle można przepuścić przez pralkę w niskiej temperaturze, o ile producent na to pozwala i wyjmie się usztywnienia. Siatkowe panele wentylacyjne przeciera się wilgotną szmatką, bo w pralce łatwo je uszkodzić. Suszy się rozłożoną, nigdy na kaloryferze. Przechowywanie ma jedną zasadę: złożoną torbę trzyma się w suchym miejscu, ale nie zapakowaną w worek, bo resztki wilgoci zamienią się w zapach, który potem trudno usunąć. Najlepiej, jeśli stoi tam, gdzie pies ją widzi.
W komunikacji i w podróży
Zasady przewozu zwierząt ustala każdy przewoźnik osobno i różnią się one między pociągami, autobusami i liniami lotniczymi. Najczęściej powtarzające się wymagania dotyczą trzech rzeczy: zwierzę ma być w zamkniętym pojemniku, pojemnik ma mieć określone wymiary, a pies powyżej pewnej wielkości bywa przewożony tylko w kagańcu i na smyczy. Dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić regulamin konkretnego przewoźnika, zamiast zakładać, że obowiązuje jedna zasada. W samochodzie torba nie zastępuje zabezpieczenia: stawia się ją tak, żeby nie przemieszczała się przy hamowaniu, albo przypina pasem. Rozwiązania do auta są w kategorii
pasy bezpieczeństwa, a cały dział w kategorii
transport psa.
Najczęściej zadawane pytania
Do jakiej wagi psa nadaje się torba?
Producent podaje maksymalną masę zwierzęcia i warto się jej trzymać. W praktyce powyżej kilku kilogramów noszenie na ramieniu przestaje być wygodne.
Torba czy twardy transporter?
Torba jest lżejsza i wygodniejsza przy psach miniaturowych i krótkich trasach. Twardy transporter lepiej chroni w samochodzie i łatwiej go umyć.
Jak przyzwyczaić psa do torby?
Zostawić ją otwartą w pokoju, wrzucać do środka przysmaki i karmić w niej psa. Potem zamykać na krótko, stopniowo wydłużając czas.
Czy torba wystarczy w pociągu?
Zależy od regulaminu przewoźnika. Najczęściej wymagany jest zamknięty pojemnik o określonych wymiarach, więc warto sprawdzić zasady przed wyjazdem.
Czy można postawić torbę na siedzeniu w aucie?
Tylko wtedy, gdy jest zabezpieczona przed przesuwaniem. Postawiona luzem przemieszcza się przy hamowaniu razem ze zwierzęciem w środku.
Torby w E-Pazur
W tej kategorii mamy obecnie trzy modele: torbę miękką oraz transportery z kuwetą i w wersji kabinowej. Szerszy wybór znajdziesz w kategorii
transportery, a cały asortyment w naszym
sklepie zoologicznym online.